Ego's perspective

 നാം വീണ്ടുമാകുന്നു അപരിചിത നിഴലുകൾ  അന്യോന്യമലയുന്നു പാരിൻ്റെ വെയിൽവഴി  തിരയുന്നു വീണ്ടുമാ നഷ്ടമാം മാത്രയെ  നിദ്രയുംവെടിഞ്ഞു നാം അന്തമായുഴലുന്നു നുണയുന്നു വീണ്ടുമാ ശൂന്യമാം വാക്കുകൾ  അർത്ഥം വെടിഞ്ഞ ജഡം പോലെയോർമകൾ നോവിൻ്റെനേരെയായ് പറക്കുന്നുഇരുവരും  ഉരുളുന്ന ഗോളത്തിൻ എതിർദിശയിൽ  ലക്ഷ്യമൊന്നാകിലും മാർഗ്ഗ മോന്നാകിലു- മോന്നിച്ചുനീങ്ങാൻ വിധിക്കപ്പെടാത്തവർ നിമിഷമഷികളിൽ ഒപ്പിട്ടുവച്ചുനാം അധികനാളുകളൊരുമിച്ചുവേണ്ടന്നു വാക്കൽ പറയാത്ത ഒരുനൂറു കാര്യങ്ങൾ  പറയാനറിയാത്ത ജീവൻ്റെ മന്ത്രങ്ങൾ  മനസ്സിൻ്റെ താളത്തിൽ കുറിച്ചിട്ടു നീ- യെൻ്റെ പേരും കടംതന്ന സ്വപ്നങ്ങളും നെഞ്ചിൻ്റെ നിഴലിലായ് ഞാനും കുഴിച്ചിട്ടു  നിനക്കായൊഴിച്ചിട്ട പ്രാണൻ്റെ ചില്ലകൾ  അകലേക്ക് നീപറന്നകലുന്ന കാഴ്ച്ചയിൽ  തപസ്സായിരിപ്പു ഞാൻ ജന്മാന്തരങ്ങളിൽ ഇനിയൊരു കവിതയുണ്ടെങ്കിലെൻ പ്രണയിനീ  നല്ലൊരു  കവിയുടെ മഷിയായ് വരാം 

 I hoard minutes  in a prison of digits where the bars are prisms  and the lights, delights. I weigh bliss  on a scale of cause where the weights are loss  and the needles, flaws. I count peace  on a tally of smiles where the lines are lies  and the equations, deceptions. I look too close yet I see very little I feel too much  yet feelings, riddle. ecstasy eludes as I stalk its scent  taunting me while smiles around ascent. now I'm chasing Melancholy  and she's chasing me back running around in circles never ready to attack.

  “You four bring disgrace to all students,” Professor Steven said, his face twisted in mild disgust, though his voice remained calm. “Drinking without sharing with your teacher.” “Professor Steven, you’re late. We were just about to begin. Close the door,” Matt grinned holding up the bottle of expensive vodka one of his many lady admirers sent him “Oh, come on. You know I hate vodka.” The professor sat down with a sigh. “We might have some brandy left from yesterday,” I offered, looking at Alex. Alex looked at me asking with his eyes why I can’t just keep my mouth shut. hesitated before pulling out a half-full bottle behind the bookshelf, clearly stashed away for himself. We passed it around, laughing under the dim lights of the island hut. We were here to assist Professor Steven's research into Maldives oceanic bio-life. The storm had knocked out the satellite phone and antenna. We were stranded with no outside contact for at least two days. Tony took the last swig of...

ഈ കവിതയൊരെന്ത്രമോ എൻ മനസ്സിന്റെ തന്ത്രമോ ഭ്രാന്തമാം ലോകത്തിൻ കാഴ്ച മറയ്ക്കുന്ന മായാ മന്ത്രമോ കാമമോ കാലമോ അജ്ഞതാ- ക്ഷേത്രമോ. ഞാൻ സ്വയം പറയുന്ന കള്ളമോ കഥകളോ. ചോരയാൽ ചേറിൽ വരഞ്ഞ ഈ ചിത്രങ്ങളെൻ അന്ധതാ ബാക്കിപത്രങ്ങൾ. കലികാലലോകത്തെ കളിയായിക്കണ്ടവൾ ഒളിക്കാതെ വാഴുന്നു എൻ്റെ വീട്ടിൽ കരിവേഷമാടുന്ന നരഭോജിനാടിൻ്റെ കണ്ണിലിരുപ്പു ഞാൻ ഷണ്ടനായി.